Bogowie Azteków

CHALCHIHUITLCUE
Pani Cenna Zieleń, żona Tlaloca, bogini wody i burzy. Uosobienie młodzieńczej piękności, witalności i przemocy. Na niektórych malunkach jest przedstawiona trzymając między nogami głowę Tlazolteotl, bogini wiedźm. Chalchihuitlcue jest w wirach i wietrze nad wodą i wszystkimi rzeczami, które są młode i rosną.

COATLICUE
Potwór ziemny. W ciemności i chaosie sprzed czasów Stworzenia, żeński potwór ziemny pływał w wodach pożerając wszystko, co zobaczył. Gdy Quetzalcoatl i Tezcatlipoca zdecydowali się uformować ziemię, zmienili się w węże i walczyli z potworem, aż rozdarli ją na dwie części. Niższa część Coatlicue wzniosła się, by uformować niebo, a jej wyższa część opadła, stając się ziemią. Coatlicue ma niezaspokojony apetyt na ludzkie serca i nie wyda owoców, dopóki nie dostanie ludzkiej krwi.

CINTEOTL
Bóg płodności i odrodzenia, dawca pożywienia. Chronią go bogowie deszczu Tlaloc i Chalchihuitlcue.

EUEUCOYOTL
Stary, Stary Kojot. Łączony z wesołością i seksem. Bóg spontaniczności, ostentacyjnych ozdób, niespodziewanej rokoszy i smutku. Oszust, przynoszący problemy. Uważany za pechowego.

HUITZILOPOCHTLI
Bóg wojny, syn Coatlicue. Najważniejszy bóg Azteków. Kiedy Coatlicue zaszła w ciążę z Huitzilopochtli, jej córka Coyolxauhquipodburzyła swoich braci, Centzon Huitznahua (Czterysta Gwiazd), by ją zabili, gdyż jej ciąża przynosiła hańbę rodzinie. Będąc jeszcze w łonie, Huitzilopochtli przysiągł obronić matkę i natychmiast po urodzeniu wziął broń i umalował się w barwy wojenne. Po zwyciężeniu Czterechset Gwiazd, Huitzilopochtli zrzucił swoją siostrę ze wzgórza przy Templo Mayor, gdzie jej ciało rozleciało się na kawałki, uderzając o ziemię. Kapłani z Templo Mayor w ten sam sposób zabijali więźniów - ofiary te były symbolicznym przedstawieniem mitycznych wydarzeń i miały przypominać ludziom o codziennej walce dnia z nocą i narodzinach Boga Wojny. Funkcjonował też pod imieniem KQUETZALCOATL.

ITZCOLIUHQUI
Skręcony Obsydianowy, Bóg Przeklętego Obsydianowego Ostrza. Bóg Ciemności i zniszczenia. Oślepiony i strącony z niebios, Itzcoliuhqui zabija swoje ofiary losowo.

ITZPAPALOTL
Obsydianowy Motyl. Piękna, demoniczna, uzbrojona w pazury jaguara towarzyszka Itzcoliuhqui.

MICTLAN
Poniżej świata żyjących jest dziewięć poziomów podziemia, z których najniższy to Mictlan, kraina umarłych, rządzony przez Mictlantechupi i jego małżonkę Mictlancihuntl. Dusze, które się nie zasłużyły w życiu, przychodzą tu po śmierci, lecz nie cierpią jak w chrześcijańskim piekle, raczej przeżywają dość monotonną i bezbarwną egzystencję, zanim będą mogły znów powrócić do świata żywych.

OMETEOTL
"Bóg Bliska i Daleka," "Ten Który Jest W Środku", najwyższy bóg, będący zarówno męski, jak i żeński, który stworzył świat i powołał wszystko do życia. Ometeotl jest dualny, uosabiający zarówno męskość i żeńskość, światło i ciemność, pozytywność i negatywność, tak i nie. Ometoetol mieszka w Omeyocan, najwyższym spośród trzynastu azteckich niebios, a cztery niebiosa bezpośrednio pod nim są tajemnicą, o której nikt nic nie wie. Poniżej pięciu najwyższych nieb jest rejon burzy i walki, w którym Ometeotl rozdziela się na wiele swoich aspektów i postaci.

QUETZALCOATL
Pierzasty Wąż, Cenny Bliźniak, który podnosi słońce z ciemności, bóg wiatru i oddechu życia. Dawca praw, cywilizacji, twórca kalendarza. Semony kusiły go nieustannie, by popełnił morderstwo i złożył ofiarę z człowieka, lecz jego miłość była zbyt wielka. Aby oczyścić się z grzechu, Quetzcoatl rzucił się na stos pogrzebowy, z którego jego prochy wzniosły się do nieba jako stado ptaków, które poniosły jego serce do gwiazdy Wenus. Fresk w pałacu Teotihuacan ukazuje jego pierwsze wejście na świat w postaci poczwarki, z której uwalnia się motyl - symbol doskonałości. Quetzalcoatl jest najłaskawszym dla ludzi spośród bogów - wymaga tylko jednej ludzkiej ofiary w ciągu roku. Utożsamia się go z HUITZILOPOTCHLI.

TEZCATLIPOCA
Książę Tego Świata, Zwierciadło, Które Dymi, Ten Zawsze na Ramieniu, Cień. Oszust, czczony szczególnie przez żołnierzy i magów. Jego imię odnosi się do obsydianowych luster magów, które podczas wróżenia zachodziły mgłą. Bóg potęgi i dobrobytu, udziela swoich łask tylko tym, którzy nie boją się zmierzyć z jego strasznością. Włada wczesnymi latami życia człowieka.

TLALOC
Pan wszystkich źródeł wody, chmur, deszczu, błyskawic, górskich źródeł i pogody.

TLALOCAN
Królestwo Tlaloca, niebiosa zmysłowych rozkoszy, pełne tęczy, motyli i kwiatów,
prostych i płytkich przyjemności. Dusze przed powrotem do świata żywych spędzają tu tylko cztery lata - losem duszy jest wieczna tułaczka między światem żywych a krótkimi odpoczynkami w Tlalocan. Gdy czyjeś życie było złe, zamiast tego trafia do Mictlan.

TLILLAN-TLAPALLAN
Świat bezcielesnych. Świat Czerni i Czerwieni, kolorów symbolizujących mądrość. Raj tych, którzy podążają za naukami Quetzalcoatla. Przybywają tu dusze, które nauczyły się żyć poza ciałem, co uważano za bardzo pożądany stan.

TLAZOLTEOTL
Pożeraczka brudu, pożeraczka grzechów, bogini wiedźm i czarów. Tlazolteotl panuje nad wszystkimi nieczystymi zachowaniami, głównie seksualnymi. Wyznając jej grzechy, jest się z nich oczyszczonym. Bogini ma cztery postacie, zależnie od fazy księżyca: młoda i beztroska kusicielka, kochanka Quetzalcoatla; Bogini hazardu i niepewności; Wielka Kapłanka spożywająca i niszcząca grzechy ludzkości i przestraszona, zawistna stara kobieta, prześladująca i niszcząca młodość.

TONATIUH
Bóg słońca. Biedny i chory, Tonatiuh rzucił się w płomienie i po spaleniu się, zmartwychwstał. Codziennie powtarza tę podróż, w ciemność, z której znów powstaje na świat. Tonatiuh niesie ze sobą wszystkich dzielnych wojowników, którzy zginęli w walce, i wszystkie kobiety, które zmarły przy porodzie. Największych bohaterów niesie na największe wysokości. W Tonatiuhican, Domu Słońca, mieszkają ci, którzy osiągnęli jeszcze wyższy poziom oświecenia od mieszkańców Tlillan-Tlapallan.

XIPE TOTEC
Pan Wiosny, bóg nowo zasianych ziaren i pokuty. Cętkowany zbawiciel, który wydziera sobie oczy i obdziera się ze skóry przed bogami, skłaniając ich w ten sposób, by dali ludzkości kukurydzę. Gdy zdejmie z siebie cętkowaną skórę, jest odziewany w złote szaty.

XIUHTECUHTLI
Pan Ognia, Pan Gwiazdy Polarnej, oś świata, jedna z form najwyższego bóstwa. Pan każdego płomienia, od tych płonących w świątyniach po te w najbiedniejszych chatach.

XOLOTL
Bóg z odwróconymi stopami, który wyprowadził człowieka, jak i ogień, ze świata podziemi. Zdeformowany bliźniak Quetzalcoatla, zły aspekt gwiazdy Wenus, przynosi pecha.